خورش

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

مواد لازم:
گردو
مرغ یا گوشت چرخ کرده
رب انار
پیاز
ادویه جات (نمک فلفل زردچوبه)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

مواد لازم:
گوشت خورشتی
گوجه سبز
نعنا جعفری سرخ شده 
یک قاشق رب درصورت دلخواه

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

مواد لازم:

گوشت خورشتی

لپه

رب و گوجه فرنگی

زعفرون

لیموعمانی

نمک و فلفل

سیب زمینی

چوب دارچین (در صورت تمایل)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

مواد لازم:
گوشت گوساله (ترجیحاً مغز ران ) : نیم کیلو
خلال بادام تازه : ۲۰۰گرم
لیموعمانی : ۶عدد
پیاز : ۳ عدد درشت
زرشک سیاه ریز: یکی دو قاشق غذاخوری (نکته : یه وقت زرشک سیاه درشت نریزید که تلخ می شه. زرشک سیاه درشت مخصوص «آب زرشکه» نه خورش )
رب گوجه فرنگی : دو قاشق غذاخوری
دارچین : یک قاشق مرباخوری
زعفران آب کرده : مقداری

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

مواد لازم :
گوشت قیمه ای: به اندازه ای که برای بقیه خورش هاتون استفاده می کنید
چقاله بادام: به مقداری که با گوشت تناسب داشته باشه (!)
نعنا و جعفری سرخ شده
رب ( در صورت تمایل )
 
طرز تهیه :
این یه خورش اصیل ایرانیه که واقعا مزه معرکه ای داره. خیلی ها معتقدند قبلا چقاله بادام رو همینطوری تو غذا می ریخته اند؛ و این ماها هستیم که اونو خام خام می خوریم!!! اینم دستورش که امتحان شده و عالیه. کسانی که خورش کرفس دوست دارند، بدونند از این خورش خوششون میاد. چون مزه اش خیلی به خورش کرفس شبیهه. به نظر من به یه بار امتحانش می ارزه.
بهتره از چقاله های ریز استفاده بشه. البته بعضی ها وقتی از ریزها استفاده می کنند، دیگه خلالش نمی کنند. ولی به نظر من چه از ریز استفاده کنیم چه از درشت، بهتره چقاله ها رو خلال کنیم. به این صورت که چاقاله ها رو می شوییم و از وسط نصف می کنیم. سپس اون تکه سفیدی که قرار بوده بشه هسته یا میوه، ولی نشده (!) و در می آریم. سپس خلال می کنیم. فقط این مرحله یه کم کار می بره. بقیه اش کاری نداره. سپس پیازداغ درست می کنیم و گوشت ها رو توش تفت می دیم. زردچوبه و فلفل سیاه هم می ریزیم. به نظر من اندازه گوشت ها باید از گوشت قیمه ای هم یه کم کوچکتر باشه. یعنی با اندازه چاقاله بادام ها تناسب داشته باشه. بعد از اینکه گوشت رو تفت دادیم، چقاله ها رو هم با گوشت و پیاز تفت می دیم.
در دستور اصلی اش، رب در خورش ریخته نمی شه. ولی من خیلی کوچولو رب هم اضافه کردم و با مواد تفت دادم. به نظرم خورش، رنگ و رو می گیره. البته کم بریزید که قرمز نشه مثل قیمه؛ بذارید سبز بشه مثل کرفس!
بعد روش آب می ریزیم و اجازه می دیم بپزه. حدود دو ساعت کافیه تا گوشت و چقاله ها بپزند. حالا اگه از زودپز یا جی پاس استفاده می کنید، نیم ساعته خورشتتون آماده است. توی این فاصله می تونید نعنا جعفری رو خرد کرده و سرخ کنید.

اینم بگم که برای اندازه نعنا و جعفری، اگه خود عمو سبزی فروش براتون بکشه که هیچی. اونا بلدند. ولی اگه خودتون خواستید از این دسته ای ها بگیرید، به نسبت سه به یک بگیرید. یعنی سه دسته جعفری، یه دسته نعنا. چون نعناش اگه زیاد باشه تلخ میشه.

 اگر هم زرنگ بوده باشید و نعنا و جعفری سرخ شده داشته باشید که این مدت رو می تونید استراحت کنید! نعنا و جعفری سرخ شده رو تقریباً نیم ساعت قبل از اینکه کار خورش تموم بشه، بهش اضافه می کنیم و اجازه می دیم خوب جا بیفته و عطرش به خورد برنج بره. مثل بقیه خورش ها نباید آبش زیاد باشه. دیگه اندازه اش دست شماست.


چاشنی اصلی این خورش آبغوره است. ولی اگه در دسترس نبود، یه نصفه لیموی شیرازی مزه جادویی بهش میده.

یه برنج ایرانی هم دم بندازین و حالشو ببرین!

 

نوش جان؛ گوارای وجود!